ວັດຖຸໃດທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງໄດ້ດ້ວຍການປັກແຕ່ມ?

ລັກສະນະຂອງເນື້ອຜ້າທີ່ມີຜົນຕໍ່ຄຸນນະພາບການປັກແຕ່ມ

A ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ດ້ວຍການປັກແຕ່ງທີ່ຖືກປະເມີນຄວາມຊັດເຈນ ແລະ ຄວາມທົນທານຂອງຮູບແບບທີ່ຖືກປັກ. ເນື້ອຜ້າບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງພື້ນທີ່ເທົ່ານັ້ນ — ມັນມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງໃກ້ຊິດໃນການກຳນົດຄຸນນະພາບຂອງການປັກແຕ່ງ. ເນື້ອຜ້າທີ່ຍືດຕົວເວລາທີ່ເຂັມທຳການປັກຈະເຮັດໃຫ້ຕົວໜັງສືເບິ່ງເບື່ອນ. ເນື້ອຜ້າທີ່ມີການທໍາງານເປີດຫວ່າງຈະເຮັດໃຫ້ເສັ້ນດີ້ນຈື່ມື້ນໄປໃນເນື້ອຜ້າ. ເນື້ອຜ້າທີ່ຫຼຸດລົງ 5% ຫຼັງຈາກລ້າງຄັ້ງທຳອິດຈະເຮັດໃຫ້ການປັກແຕ່ງເກີດການຫຼຸດລົງ. ມີສາມລັກສະນະທີ່ກຳນົດຜົນໄດ້ຮັບ: ຈຳນວນເສັ້ນດີ້ນຕໍ່ນິ້ວ, ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງການທໍາງານ, ແລະ ຄວາມສະຖຽນຂອງເນື້ອໜ້າເມື່ອຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມຕຶງ.

ຈຳນວນເສັ້ນດີ້ນ, ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງການທໍາງານ, ແລະ ຄວາມສະຖຽນຂອງເນື້ອໜ້າເມື່ອຢູ່ພາຍໃຕ້ການທຳງານຂອງເຂັມ

A ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ເນື້ອຜ້າທີ່ມີຈຳນວນເສັ້ນດາຍຕໍ່ນິ້ວສີ່ແທ່ງຕໍ່າກວ່າ 150 ໃນຮູບແບບການທໍາງານທີ່ເປັນເນື້ອເລີຍງ່າຍໆ ບໍ່ມີຄວາມໜາແໜ້ນພໍທີ່ຈະຮັກສາເຂັມຈັກໃຫ້ຢູ່ທີ່ເນື້ອໜ້າ. ເຂັມຈະດັນເສັ້ນໃຍໃຫ້ແຍກອອກ, ແລະ ເຂັມຈັກຈະຢູ່ເຖິງພຽງເຄິ່ງໆເທົ່ານັ້ນ. ເນື້ອຜ້າແຄນເວີສ ແລະ ເນື້ອຜ້າເດີນິມທີ່ມີຈຳນວນເສັ້ນດາຍຕໍ່ນິ້ວສີ່ແທ່ງ 200 ຫາ 300 ໃນຮູບແບບການທໍາງານທີ່ເປັນເນື້ອເລີຍງ່າຍໆແບບທວິວ (twill) ສະເໜີເນື້ອໜ້າທີ່ໜາແໜ້ນ ໂດຍທີ່ເຂັມຈັກຈະຢູ່ເທິງເນື້ອໜ້າ. ຄວາມສະຖຽນຂອງເນື້ອໜ້າເມື່ອຖືກຈັບດ້ວຍວົງຈັກ (ຄວາມແຮງຈັບ 2 ຫາ 3 ກິໂລກຣາມ) ແມ່ນເປັນເຫດຜົນທີ່ແຍກເນື້ອຜ້າທີ່ສະຖຽນຈາກເນື້ອຜ້າທີ່ບໍ່ສະຖຽນ — ເນື້ອຜ້າທີ່ເປັນເນື້ອເລີຍງ່າຍໆແບບການຍືດ (knits) ຈະຍືດອອກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຮູບຮ່າງເปลີ່ຍນ, ໃນຂະນະທີ່ເນື້ອຜ້າທີ່ເປັນເນື້ອເລີຍງ່າຍໆແບບທວິວ (woven twill) ຈະຮັກສາຮູບຮ່າງໄວ້. ຢູ່ທີ່ຄວາມເລັກນ້ອຍ 600 ຫາ 1,200 ເຂັມຈັກຕໍ່ນາທີ, ເຂັມຈະເຈาะເຂົ້າໄປ 10 ຫາ 20 ຄັ້ງຕໍ່ວິນາທີ ຢູ່ບ່ອນທີ່ມີການຈັກເຕັມ (fill-stitch) — ເນື້ອຜ້າທີ່ເປັນເນື້ອເລີຍງ່າຍໆແບບຫຼວມ (loose weave) ຈະເກີດຮູເຂັມທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

ຕົວຢ່າງຈິງໃນຊີວິດຈິງ — ຮ້ານອາຫານເຄືອຂ່າຍໜຶ່ງສັ່ງເອົາຜ້າກັນເປື້ອນທີ່ຈັກເອົາ 500 ຕື້

ເຄືອຂ່າຍຮ້ານອາຫານທີ່ມີຮູບແບບການບໍລິການຢ່າງບໍ່ເປັນທາງການ ທີ່ມີ 35 ສາຂາ ໄດ້ສັ່ງເອົາ 500 ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ມີສະຕິກເຄີ ແລະ ຊື່ເຊີບເວີ. ການສັ່ງຊື້ຄັ້ງທຳອິດໃຊ້ຜ້າທີ່ເຮັດຈາກຝ້າຍຝ້າຍແລະຝ້າຍໂປລີເອສເຕີ 120 ກຣາມ/ຕາລາງເມຶອງ. ຫຼັງຈາກຟອກເຄື່ອງຢ່າງເປັນທຸລະກິດເປັນເວລາສາມເດືອນທີ່ອຸນຫະພູມ 60°C, ຜ້າຫຼຸດລົງ 4.5% — ສະຕິກເຄີເກີດການບີບອັດ, ແລະ ຊື່ເຊີບເວີບໍ່ຖືກຕ້ອງ. APRONCUSTOM (Hebei Chengji Textile), ຜູ້ຜະລິດເຄື່ອງນຸ່ງປ້ອງກັນທີ່ມີປະສົບການຫຼາຍກວ່າ 10 ປີ ແລະ ມີພະນັກງານຫຼາຍກວ່າ 200 ຄົນ ເຊິ່ງສະເໜີການປັບແຕ່ງເຄື່ອງນຸ່ງຈາກຝ້າຍຝ້າຍ, ຝ້າຍໂປລີເອສເຕີ, ເດີນິມ, ແລະ ຜ້າແຄນເວີດ້ວຍວິທີການຕື່ມສະຕິກເຄີ, ພິມສະແກນ, ແລະ ການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນ, ໄດ້ສົ່ງເຄື່ອງນຸ່ງປ້ອງກັນທີ່ເປັນຂອງແທ້ໃໝ່ທີ່ເຮັດຈາກຜ້າແຄນເວີດ້ວຍຝ້າຍຝ້າຍທີ່ໄດ້ຖືກປີ້ນລ່ວງໆ ແລ້ວ 280 ກຣາມ/ຕາລາງເມຶອງ. ຫຼັງຈາກຟອກເຄື່ອງດ້ວຍວິທີການດຽວກັນເປັນເວລາຫົກເດືອນ, ອັດຕາການຫຼຸດລົງຢູ່ຕ່ຳກວ່າ 1%, ສະຕິກເຄີຍັງຄົງເລີຍ ແລະ ລາຍການຮ້ານໄດ້ນຳເອົາຂໍ້ກຳນົດນີ້ມາໃຊ້ເປັນມາດຕະຖານ.

ການປຽບທຽບແຕ່ລະວັດຖຸສຳລັບເຄື່ອງນຸ່ງປ້ອງກັນທີ່ມີສະຕິກເຄີ

ຜ້າແຄນເວີດ້ວຍຝ້າຍຝ້າຍ, ເດີນິມ, ຜ້າທີ່ເຮັດຈາກຝ້າຍຝ້າຍແລະຝ້າຍໂປລີເອສເຕີ, ແລະ ຝ້າຍໂປລີເອສເຕີ

ຜ້າແຄນເວີດ້ວຍຝ້າຍຝ້າຍ (250 ເຖິງ 350 ກຣາມ/ຕາລາງເມຶອງ, ທີວິວ) ແມ່ນວັດຖຸທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບທຸກດ້ານສຳລັບ ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ດ້ວຍການປັກຮູບ — ມີຈຳນວນເສັ້ນດາຍທີ່ສູງ, ມີການປິ່ນປົວລ່ວງໆ ເພື່ອຫຼີກເວີ້ນການຫົດຕົວ, ແລະ ເສັ້ນໃຍທຳມະຊາດທີ່ດູດຊຶມສີໄດ້ດີ. ສິ່ງທີ່ຕ້ອງແລກປ່ຽນ: ຜ້າຝ້າຂາວງ່າຍເກີດຮູບຄື້ນຢ່າງຊັດເຈນ. ຜ້າເດີນິມ (300 ຫາ 400 ກຣາມ/ຕາລາງເມັດ, ຜ້າທີ່ມີລາຍເສັ້ນເອີງ) ແມ່ນມີຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ດີທີ່ສຸດ — ລາຍເສັ້ນເອີງແບບທີ່ເວີງເຖິງກັນຈະຊ່ອຍເຮັດໃຫ້ບໍ່ເຫັນຄວາມບໍ່ສົມໍາທຽບຂອງເສັ້ນປັກທີ່ເກີດຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ. ຜ້າທີ່ປະສົມລະຫວ່າງເສັ້ນໃຍໂປລີເອສເຕີ ແລະ ຝ້າ (65/35, 150 ຫາ 200 ກຣາມ/ຕາລາງເມັດ) ມີຄວາມຕ້ານການເກີດຮູບຄື້ນ ແລະ ແຫ້ງໄວ, ແຕ່ຈະເກີດເປັນເມັດເລັກໆ (pilling) ຢູ່ແຖວຂອງການປັກຮູບຫຼັງຈາກຊັກ 30 ຫາ 40 ຄັ້ງ ໂດຍທີ່ເຂັມຈະຕັດເສັ້ນໃຍທີ່ເທື່ອງຜິວ. ຜ້າໂປລີເອສເຕີ 100% (200 ຫາ 250 ກຣາມ/ຕາລາງເມັດ) ແມ່ນເໝາະສົມທີ່ສຸດ — ຄວາມເຄື່ອນໄຫວຕໍ່າເຮັດໃຫ້ເສັ້ນດາຍເລື່ອນໄດ້ງ່າຍ, ແລະ ເສັ້ນໃຍອາດຈະລະລາຍເມື່ອເຂັມຮ້ອນເກີນ 800 spm ໂດຍບໍ່ມີເຂັມທີ່ຖືກເຢັນ.

ເຫດຜົນທີ່ຄວນພິຈາລະນາເມື່ອອອກແບບການປັກຮູບຕາມປະເພດຂອງຜ້າ

ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງເສັ້ນປັກ, ການເລືອກວັດສະດຸປົກປິດດ້ານຫຼັງ, ແລະ ຂອບເຂດຂະໜາດຂອງການອອກແບບ

ການປຸງແຕ່ງດິຈິຕອລ໌ສຳລັບການປັກຮູບ ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ຕ້ອງເຂົ້າກັນກັບເນື້ອຜ້າ. ສຳລັບຜ້າແຄນວາສ ແລະ ດີເນີມ, ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງເຂັມ 0.4 ມມ ຈະໃຫ້ຕົວໜັງສືທີ່ຊັດເຈນ; ສຳລັບຜ້າໂປລີ-ຝ້າຍ, ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງເຂັມ 0.45 ເຖິງ 0.5 ມມ ຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເຂັມທີ່ໜາແໜ້ນເຈาะຜ່ານເນື້ອຜ້າ. ຜ້າບຸພື້ນທີ່ຕ້ອງຕັດອອກ (cut-away backing) ແມ່ນຈຳເປັນສຳລັບຜ້າໂປລີ-ຝ້າຍ ແລະ ໂປລີເອສເຕີ - ມັນຈະຢູ່ເບື້ອງຫຼັງງານປັກທີ່ເຮັດແລ້ວຢູ່ຄົງທີ່, ເພື່ອຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງເຂັມໃນເວລາຊັກ. ຜ້າບຸພື້ນທີ່ທີ່ຕັດອອກໄດ້ (tear-away backing) ພຽງພໍສຳລັບຜ້າແຄນວາສທີ່ໜາແໜ້ນ. ຂະໜາດສະໝາຍການຄ້າທີ່ມີຂະໜາດສູງສຸດ 10 ຊມ × 10 ຊມ ສາມາດປັກໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນເທິງຜ້າແຄນວາສ; ຕົວໜັງສືທີ່ມີຄວາມສູງຕ່ຳກວ່າ 8 ມມ ຈະສູນເສຍຄວາມຊັດເຈນ.

ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການດູແລ — ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກຊັກໃນລະບົບອຸດສາຫະກຳ 50 ຄັ້ງ

ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງສີ, ການຫົດຕົວ, ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງເສັ້ນດີ່ໃຊ້ປັກ

A ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ໃນການບໍລິການດ້ານອາຫານເພື່ອການຄ້າ ຈະຕ້ອງຊັກ 3 ເຖິງ 5 ຄັ້ງຕໍ່ອາທິດ — ຫຼື 150 ເຖິງ 250 ຄັ້ງຕໍ່ປີ. ຄວາມສະຖຽນຂອງສີຂອງຜ້າຕໍ່ການຊັກຕາມມາດຕະຖານ ISO 105-C06 ຄວນໄດ້ຮັບຄະແນນ 4 ເຖິງ 5 ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສີພື້ນຖານຂອງຜ້າກັນຊື່ນີ້ຈາກຈືດກ່ອນທີ່ການປັກຢູ່ເທິງນີ້ຈະຈືດ. ການຫັດຫຼຸດເກີນ 3% ຫຼັງຈາກຊັກ 5 ຄັ້ງ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຜ້າບໍ່ໄດ້ຖືກຫັດຫຼຸດລ່ວງໆກ່ອນ; ການປັກຈະເກີດການບີບຕື່ນທີ່ບໍ່ສາມາດຟື້ນຟູຄືນໄດ້. ເສັ້ນດາຍທີ່ໃຊ້ປັກ — ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນເສັ້ນດາຍ polyester ຫຼື rayon — ຕ້ອງສາມາດ withstand ອຸນຫະພູມການຊັກທີ່ 60°C ແລະ pH ຂອງນ້ຳຢາຊັກທີ່ເປັນດ່າງເປັນເຄມີ (alkaline) ຢູ່ລະດັບ 10 ເຖິງ 11. ເສັ້ນດາຍ polyester ມີຄວາມທົນທານຕໍ່ການຊັກໃນລະດັບອຸດສາຫະກາກີດໄດ້ດີກວ່າ rayon, ໂຊເສັ້ນດາຍ rayon ຈະສູນເສຍຄວາມແຂງແຮງຂອງເສັ້ນດາຍຫຼັງຈາກຊັກປະມານ 80 ເຖິງ 100 ຄັ້ງໃນອຸນຫະພູມສູງ. APRONCUSTOM ສະເໜີຜ້າກັນຊື່ນີ້ທີ່ເຮັດຈາກຝ້າຍຝ້າຍ, ຝ້າຍຝ້າຍ-polyester, polyester, ຝ້າຍ denim, ແລະ ຝ້າຍ canvas ພ້ອມທັງການປັກ, ການໂອນຮ້ອນ (heat transfer), ແລະ ການພິມສະແກນ (screen printing) ເພື່ອໃຊ້ໃນການນຳໃຊ້ທີ່ຕ້ອງການຄວາມທົນທານທີ່ເໝາະສົມ.

ຄໍາ ຖາມ ທີ່ ມັກ ຖາມ

ຜ້າໃດເໝາະສຳລັບຜ້າກັນຊື່ນີ້ທີ່ປັກຊື່ສ່ວນຕົວ?

ຜ້າຝ້າຍຝ້າຍ canvas (250-350 g/m², ຮູບແບບ twill weave) ແມ່ນຜ້າທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບ ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ດ້ວຍການປັກຮູບ - ຈຳນວນເສັ້ນດີທີ່ສູງຈະຮັກສາການປັກໄວ້ທີ່ໜ້າເນື້ອຜ້າ, ການປິ່ນປົວລ່ວງໜ້າເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການຫຼຸດລົງຂອງຂະໜາດຕ່ຳກວ່າ 2%, ແລະ ເສັ້ນໃຍທຳມະຊາດດູດຊຶມສີໄດ້ດີ. APRONCUSTOM ໃຫ້ບໍລິການຜ້າແຄນເວີສ ແລະ ຜ້າອື່ນໆອີກຫຼາຍປະເພດ.

ເສື້ອກັນເປື່ອນທີ່ເຮັດຈາກ polyester ສາມາດປັກຮູບໄດ້ບໍ?

Polyester ສາມາດປັກຮູບໄດ້ ແຕ່ເປັນເນື້ອຜ້າທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບການ ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ - ການປັກຈະເລື່ອນໄປເມື່ອຢູ່ເທິງໜ້າເນື້ອຜ້າທີ່ມີຄວາມເປັນເງົາຕ່ຳ, ເຂັມອາດຈະລະລາຍເສັ້ນໃຍຖ້າປັກເກີນ 800 ຈຸດຕໍ່ນາທີ, ແລະ ການໃຊ້ backing ທີ່ຕັດອອກໄດ້ (tear-away) ບໍ່ພຽງພໍ. ຕ້ອງໃຊ້ cut-away backing ເທົ່ານັ້ນ.

ຂະໜາດຂອງສັນຍາລັກທີ່ປັກຮູບເທົ່າໃດຈຶ່ງເໝາະສົມສຳລັບເສື້ອກັນເປື່ອນ?

ສັນຍາລັກທີ່ປັກຮູບເທິງ ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ເສື້ອກັນເປື່ອນຄວນມີຂະໜາດ 6 ຊມ × 6 ຊມ ຫຼື 10 ຊມ × 10 ຊມ ສຳລັບຜ້າແຄນເວີສ. ຕົວໜັງສືທີ່ມີຄວາມສູງຕ່ຳກວ່າ 8 ມມ ຈະສູນເສຍຄວາມຊັດເຈນ. APRONCUSTOM ສະເໜີຄຳແນະນຳດ້ານການດິຈິຕັນຮູບສັນຍາລັກເພື່ອກຳນົດຂະໜາດທີ່ເໝາະສົມຕາມປະເພດຂອງເນື້ອຜ້າ.

ການຟອກລ້າງໃນເຄື່ອງຟອກເຄື່ອງອຸດສາຫະກຳມີຜົນຕໍ່ເສື້ອກັນເປື່ອນທີ່ປັກຮູບແນວໃດ?

A ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ການຊັກ 150 ເຖິງ 250 ຄັ້ງຕໍ່ປີ ຕ້ອງໃຊ້ຜ້າທີ່ໄດ້ຫຼຸດລົງແລ້ວ (ຫຼຸດລົງບໍ່ເກີນ 2%) ມາດຕະຖານ ISO 105-C06 ສຳລັບຄວາມໝັ້ນສີຢູ່ທີ່ 4-5 ແລະ ເສັ້ນໄຍ polyester ສຳລັບການປັກທີ່ຮັບໄດ້ກັບການຊັກດ້ວຍນ້ຳອັລຄາລີນທີ່ອຸນຫະພູມ 60°C. ເສັ້ນໄຍ rayon ຈະເສື່ອມສະພາບໄວຂື້ນ.

ຄວນໃຊ້ສິ່ງທີ່ຊ່ວຍຮັກສາບ່ອນປັກໃນການປັກເຄື່ອງປົກຄຸມເປັນຫຍັງ?

ການໃຊ້ສິ່ງທີ່ຊ່ວຍຮັກສາບ່ອນປັກທີ່ຕ້ອງຕັດອອກແມ່ນຈຳເປັນສຳລັບຜ້າທີ່ປະສົມລະຫວ່າງ poly-cotton ແລະ polyester ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ເນື່ອງຈາກມັນຈະຄ້າງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການປັກຢ່າງຖາວອນ. ສິ່ງທີ່ຊ່ວຍຮັກສາບ່ອນປັກທີ່ຕ້ອງດຶງອອກແມ່ນພຽງພໍສຳລັບຜ້າ canvas ແລະ denim ທີ່ໜາແໜ້ນ ໂດຍທີ່ການຍືດຂອງຜ້າບໍ່ມີຄວາມໝາຍ.

ເຄື່ອງປົກຄຸມທີ່ຖືກປັກແມ່ນສາມາດຊັກໄດ້ຈຳນວນກີ່ຄັ້ງ?

ພື້ນທີ່ຫຼາຍຊັ້ນທີ່ຖືກກຳນົດຢ່າງເໝາະສົມ ຜ້າກັນເປື່ອນທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການ ເຄື່ອງປົກຄຸມທີ່ເຮັດຈາກຜ້າ canvas ທີ່ໄດ້ຫຼຸດລົງແລ້ວ ແລະ ເສັ້ນໄຍ polyester ສຳລັບການປັກ ສາມາດຊັກໃນລະບົບອຸດສາຫະກຳໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 200 ຄັ້ງທີ່ອຸນຫະພູມ 60°C ກ່ອນທີ່ຈະເຫັນການສຶກສອຍຂອງການປັກ. ເຄື່ອງປົກຄຸມທີ່ເຮັດຈາກ poly-cotton ມັກຈະຊັກໄດ້ 100 ເຖິງ 150 ຄັ້ງກ່ອນທີ່ຈະເກີດການປະກົດຂອງເສັ້ນໃຍທີ່ເປື່ອຍອອກທີ່ເຂດປັກ.